27-28 დეკემბერს „თათუზა” ჯაზკლუბმა ბრიტანელ ჯაზვოკალისტ ემა სმითს უმასპინძლა. მომღერალი თბილისში საკუთარ ბენდთან ერთად ჩამოვიდა და ქართველ მსმენელს ორი დასამახსოვრებელი საღამო აჩუქა. კვარტეტის შემადგენლობაში არიან: ემა სმითი (ვოკალი), სემ უოტსი (ფორტეპიანო), კონორ ჩაპლინი (ბასი) და მეტ სკელტონი (დრამი).
ემა სმითი:
„ქართველი აუდიტორია საოცარია – ენერგიული, ცოცხალი, ძალიან უყვართ მუსიკა. ბრიტანელი მსმენელისგან განსხვავებით, რომლებიც კონცერტის დროს ზედმეტად არც კი სუნთქავენ, ქართველები ძალიან ჩართულები არიან პროცესში და მე ეს მომწონს. ყოველთვის ვცდილობ, აუდიტორია შოუს ნაწილად ვაქციო და მათ არ ჰქონდეთ იმის შეგრძნება, თითქოს ჩვენ შორის ეკრანია. მინდა, სიმღერები უფრო სახალისო გავხადო. ‘სახალისო’ ის სიტყვაა, რომელიც, ჩემი აზრით, ჯაზის ჟანრს აკლია. ადამიანებს ჰგონიათ, რომ ჯაზი სერიოზული და უფრო მაღალ საფეხურზე მდგომი უნდა იყოს. კი, ჯაზმუსიკოსები ნამდვილი ვირტუოზები არიან და მუსიკაც არ არის მარტივი, მაგრამ ის არ უნდა იყოს იზოლირებული. მინდა, მსმენელი ჩვენთან იყოს, ჩვენ გვერდით და არა სადღაც ქვემოთ.
მაგალითად, წინა კონცერტზე დარბაზიდან ვიღაცამ ჩემი ერთ-ერთი სიმღერის სახელწოდება დაიყვირა, მე კი მაშინვე ჩემს ბენდს მივუბრუნდი, პროგრამა შევცვალე და ის სიმღერა შევასრულეთ. ეს არის ჯაზმუსიკის განსაკუთრებული მხარე, რომ უმეტეს შემთხვევაში ჩვენ მსგავსი რაღაცების გაკეთება შეგვიძლია. თუმცა ასეთი შემთხვევები უფრო ტემპერამენტიან აუდიტორიებთან ხდება, როგორებიც არიან, მაგალითად, იტალიელები, ბერძნები და ეს მოხდა საქართველოშიც.
ზოგადად, როგორც წესი, მომღერალს კონცერტის მთელი პროგრამა წინასწარ ზუსტად აქვს გაწერილი, თუმცა ჩვენთან ეს ცოტა სხვანაირადაა. ჩვენ გაწერილი გვაქვს შოუს დაახლოებით 50%, მეორე 50% კი პირდაპირ სცენაზე გადაწყდება. პროცესშივე მოვიფიქრებთ, რა შევასრულოთ იმ მომენტში, იმ საერთო ენერგიიდან გამომდინარე, რომელიც ჩვენსა და მსმენელს შორის დატრიალდება.”
ორგანყოფილებიან კონცერტზე მართლაც იგრძნობოდა მუსიკოსებისა და აუდიტორიის განსაკუთრებული სიახლოვე, რასაც ხელს უწყობდა თავად „თათუზა” ჯაზკლუბის მყუდრო და ინტიმური გარემოც. მას შემდეგ, რაც ბენდს ერთ-ერთი მორიგი, სპონტანურად გადაწყვეტილი სიმღერის სახელწოდება და ტონალობა უთხრა, სმითი მსმენელს მიუბრუნდა და აუხსნა, რომ შუა კონცერტის დროს დიდ რისკზე მიდიოდა და გუნდის წევრებს იმ სიმღერის დაკვრას სთხოვდა, რომელიც უკვე ხუთი წელია, აღარ შეუსრულებიათ.
„ჩვენ ერთი ოჯახი ვართ. ერთ ენაზე ვსაუბრობთ და ამას აუდიტორია გრძნობს. მსმენელი ყველაზე კარგ დროს მაშინ ატარებს, როცა ჩვენ, ბენდს, ერთმანეთში ქიმია გვაქვს. ეს იყო თავიდანვე ჯაზმუსიკის საწყისიც.
რაც შეეხება პროგრამას, შობა-ახალი წლიდან გამომდინარე, ამ პერიოდის შესაბამის რეპერტუარს ვასრულებთ. ეს არ არის პირდაპირ საშობაო თემატიკის სიმღერები, მაგრამ არის მუსიკა, რომელიც უხდება ზამთარს, სიცივესა და სიმყუდროვეს – ერთგვარი მდიდრული ზამთრის ჯაზი, შეიძლება ითქვას. ვასრულებთ ფრენკ სინატრას სიმღერებსაც, რომელიც ჩემი ერთ-ერთი ყველაზე დიდი შთაგონების წყაროა. ჩემი ბაბუა, რომელიც ტრომბონისტი იყო, 20 წლის განმავლობაში სწორედ ფრენკ სინატრასთან უკრავდა და მე ამ მუსიკაში გავიზარდე. ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, წარმოვაჩინო ჩემი ყველა მხარე. ეს არის, როგორც ერთი დიდი ტილო, რომემლიც სხვადასხვა მასალისგანაა შექმნილი და ესაა ის, ვინც მე ვარ.”
ემა სმითს ხშირად ელა ფიცჯერალდს ადარებენ. როგორც თავად ამბობს, სწორედ ლეგენდარულმა მუსიკოსმა იქონია მთავარი გავლენა მის ვოკალურ შესრულებაზე.
„ელა ფიცჯერალდით ძალიან შთაგონებული ვარ. ის, რაც მასში ყველაზე მეტად მიყვარს, არის, რომ თავის ხმას ისე იყენებს, როგორც საყვირს ან საქსოფონს. დედაჩემი საქსოფონისტია, მამაჩემი კი მესაყვირე და როცა მათ პირველად ვუთხარი, რომ მე მომღერლობა მსურდა, მათი რეაქცია იყო: ‘ო, არა!’. შემდეგ კი მითხრეს: ‘თუ ასე დაიჟინე, კარგი, მაგრამ იმ პირობით, თუ შენი ხმის ინსტრუმენტივით გამოყენებას ისწავლი.’ სწორედ ამ დროს გამაცნეს ელა ფიცჯერალდი, რომელიც ამას იდეალურად აკეთებს და ის გახდა ჩემი ყველაზე დიდი შთაგონება ვოკალური იმპროვიზაციის ნაწილში, რადგან მისი ხმა სწორედ საყვირივით ან საქსოფონივით ჟღერს. როგორც ენას სწავლობს ადამიანი, ისე ვსწავლობდი ელა ფიცჯერალდს.”
22 წლის ასაკში სმითი შეუერთდა ჯგუფს Puppini Sisters, რომლის ფარგლებშიც ითანამშრომლა ისეთ მუსიკოსებთან, როგორებიც არიან სინდი ლოპერი, მაიკლ ბუბლე, ჯეფ გოლდბლუმი და სხვები.
„ეს გამოცდილებები ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი საჩუქარი იყო და ძალიან ბევრი რამ ვისწავლე მათგან, რაც დღემდე მომყვება. როცა სცენაზე ბუბლესთან ერთად ვიდექი, ვისწავლე, თუ როგორ იქცევა ადამიანი პროფესონალი მომღერლობიდან ვარსკვლავად და ეს ორი ერთმანეთისგან სრულიად განსხვავებული რამაა. ის, თუ რატომაა მაიკლ ბუბლე ვარსკვლავი, არის, რომ მას შეუძლია 22-ათასიან არენას თავი აგრძნობინოს ისე, როგორც „თათუზა” ჯაზკლუბში. ისეთ შეგრძნებას გიჩენს, თითქოს ამხელა აუდიტორიაში პირდაპირ შენ გესაუბრება და ეს აღმაფრთოვანებელია. ჯეფ გოლდბლუმი, რომელიც ჰოლივუდის ცნობილი მსახიობია, როცა სცენაზე გადის, 12 წლის ბავშვს ემსგავსება, რომელიც თავის პირველ კონცერტს მართავს. და ენერგია, რომელსაც ის სცენაზე ატარებს, წმინდა სიხარულია. მათგან უამრავი რამ ვისწავლე და ძალიან იღბლიანი ადამიანი ვარ.”
