ერეკლე გეწაძემ ორი ახალი ალბომი გამოსცა – Works For The Theatre და CHIPTUNEZ. პირველ მათგანში მუსიკოსის საქმიანობის მნიშვნელოვანი ნაწილი – სპექტაკლებისთვის შექმნილი მუსიკალური კომპოზიციები გაერთიანდა.
ერეკლე გეწაძე:
„ძალიან ბევრი სპექტაკლი მაქვს გაფორმებული და არაერთი შემთხვევა იყო, როცა სპექტაკლის მერე იყო დიდი მოთხოვნა მაყურებლის მხრიდან, რომ, აი, „სადმე თუ დევს ეს მუსიკა, რომ მოვუსმინოთ…” წლებია ასე გრძელდება და მე კიდევ არსად არ მედო ეს კომპოზიციები. ამიტომ გადავწყვიტე, რომ ყველა სპექტაკლიდან ამერჩია 2-3 მთავარი კომპოზიცია და ალბომად გამომეცა.”
Works For The Theatre ორ ნაწილად გამოვა. ამ ეტაპზე გამოცემულია ალბომის პირველი ნაწილი, რომელშიც 18 კომპოზიცია შედის. ამჟამად ერეკლე გეწაძე ახალი სპექტაკლის, ზურა გეწაძის „მარტორქების” მუსიკალურ გაფორმებაზე მუშაობს. სპექტაკლისთვის დაწერილი მუსიკა სხვა კომპოზიციებთან ერთად უკვე ალბომის მეორე ნაწილში შევა.
„საერთოდ მუსიკის კეთება სპექტაკლების გაფორმებით დავიწყე. ეს იყო 2015 წელს, როცა მამაჩემმა, ზურა გეწაძემ დადგა „მეფე ლირი” და შემომთავაზა, ხომ არ გააკეთებდი მუსიკასო. მეც დავფიქრდი. თან მაგ სპექტაკლში ეპიზოდურ როლს თავადაც ვთამაშობ და ჩამერთო ის, რომ, აი, როგორ ვიგრძნობ მე თვითონ თავს ჩემი მუსიკის ქვეშ. პირადად მაქვს გამოცდილი სცენაზე დგომა და მუსიკალურად გაფორმება, ამიტომ ცოტა სხვანაირად აღვიქვამ სპექტაკლის მუსიკას. რაღაცებს არ ვემხრობი, მაგალითად, აი, როცა, მსახიობი ყვირის და ამ დროს მუსიკასაც მთელ ხმაზე უწევენ და მაყურებელი ტაშს უკრავს. ემოცია მოდის ასეთ დროს, ოღონდ მე ცოტა ყალბი მგონია ეს ემოცია. ჩემი გაგებით, სხვანაირად უნდა მოხდეს ამ ეფექტის მიღწევა. კი, ემოცია უნდა გაამძაფროს მუსიკამ, მაგრამ ამას ვერ უნდა მიხვდე. მუსიკა არ უნდა წამოვიდეს პირველ პლანზე და არ უნდა გადაფაროს სპექტაკლი ან მსახიობი. Მუსიკა უნდა იყოს ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილი და მგონია, რომ ამაშია მუსიკოსის სწორი მიდგომა.”
სრულიად განსხვავებულია მუსიკოსის მეორე ალბომი სახელწოდებით CHIPTUNEZ. ალბომი განსაკუთრებით 90-იანი წლების თაობისთვის ნაცნობი – 8-ბიტიანი კომპოზიციებისგან შედგება.
„ეს არის, აი, ბავშვობაში რომ ვთამაშობდით „მარიოს”, ეგეთი მუსიკაა. მე თვითონაც 90-იანების ბავშვი ვარ და ნოსტალგიაა ჩემთვის ეგ ხმა. ასე რომ, კონკრეტულად მაგ ჟღერადობით დავწერე ახალი კომპოზიციები. იდეა მქონდა ასეთი, რომ მაგ ჟანრში რთული ჰარმონიული მუსიკა დამეწერა. ისე აღიქმება, რომ, თითქოს, მარტივია, მაგრამ სინამდვილეში „მარიოს” თემაც რომ ავიღოთ, ჰარმონიულად საკმაოდ რთულია. ასე რომ, მინდოდა, შემექმნა რთული ჰარმონიული სტრუქტურა, რთული რიტმული სტრუქტურა, მერე ცოტა ჯაზისკენაც წავიყვანე და საბოლოოდ ეს ყველაფერი დაგვირგვინდა იმით, რომ მოვიწვიე ჯაზმუსიკოსები – პაპუნა შარიქაძე კლავიშზე, გიგი ცინცაძე გიტარაზე და ელენე კალანდაძე, რომელიც, აი, მაგ ჟღერადობაში რეპავს. “
მუსიკოსზე სრული ინფორმაცია იხილეთ ბმულზე
