როდესაც ბობ დილანი 1961 წლის იანვარში ნიუ-იორკში ჩავიდა, ის მინესოტადან ჩამოსული 19 წლის ბიჭი იყო, რომელიც ვუდი გათრით იყო შთაგონებული. იმ პერიოდის ჩანაწერების უმეტესობა ახლა უკვე გაერთიანდა კრებულში – The Bootleg Series Volume 18: Through the Open Window, 1956-1963. სერია 2025 წლის 31 ოქტომბერს გამოიცა. ეს ნამუშევრები გვაჩვენებს ახალგაზრდა არტისტს, რომელიც ჯერ კიდევ ეძებს საკუთარ ხმას და ხშირად ბაძავს თავის კუმირებს როგორც მელოდიებით, ისე ვოკალური სტილით.
მალევე ახალგაზრდა სიმღერების ავტორი და შემსრულებელი სხვების ნამუშევრების ინტერპრეტატორად იქცა, მათ იმ უნიკალურ ხასიათს სძენდა, რომელიც მის ადრეულ ჩანაწერებს აშკარად აკლდა. „ეს არის ამბავი, თუ როგორ ხდება ბობ დილანი ბობ დილანი,“ – ამბობს 2010 წელს გამოცემული წიგნის, Dylan in America-ს ავტორი შონ უილენცი Billboard-ის პოდკასტში – Behind the Setlist. „ეს არის მისი სრულწლოვნებამდე მისვლის, მომწიფების ამბავი – ჯერ როგორც შემსრულებლის, შემდეგ კი როგორც ავტორის, რათა გამხდარიყო ის ადამიანი, როგორადაც დღეს ვიცნობთ,” – აღნიშნავს უილენცი.
ფოლკის, ბლუზის, ჯაზის და ლენი ბრიუსის მსგავსი ფიგურების გარემოცვაში, დილანის შემოქმედებითი ზრდა უკვე 1961 წლის დასაწყისში, ვილიჯში ჩასვლისთანავე დაიწყო. როცა ის მისივე სახელობის სადებიუტო ალბომს წერდა, დილანი უკვე ფლობდა უნარს, სხვისი სიმღერა მთლიანად გარდაექმნა და თავისად ექცია. „ხალხი ან ბაძავს, ან ზედაპირულად გადააკეთებს ხოლმე სხვის ნამუშევარს,“ – ამბობს უილენცი, პრინსტონის უნივერსიტეტის ისტორიის პროფესორი. მისი თქმით, დილანი სხვებს ბაძავდა, როცა ნიუ-იორკში გადმოვიდა, წელიწადნახევრის შემდეგ კი ის უკვე წერდა Blowin’ in the Wind-ს და ამერიკული მუსიკის ტრაექტორიას სამუდამოდ ცვლიდა.
დილანი განუწყვეტლივ მუშაობდა საკუთარ ოსტატობაზე – სიმღერებს ყველგან წერდა, სადაც კი შეძლებდა. „შუა მეტროს ვაგონში შეეძლო მდგარიყო და სიმღერა ეწერა,“ – ამბობს უილენცი. „ის მუდამ წერდა, მაგრამ მარტო ამას არ აკეთებდა. სწავლობდა გიტარაზე დაკვრას, ემოციების გადმოცემას, უამრავ რამეს ეუფლებოდა და ამაში უდიდეს შრომას დებდა. პარალელურად სწავლობდა ამერიკული სიმღერის მთლიან სპექტრს – ისე, როგორც მაშინ ამას ცოტა ადამიანი აკეთებდა.“
ეს არა უბრალოდ შემოქმედებითი ზრდა, არამედ მეტამორფოზა იყო. დილანი აღარც ბაძავდა წინამორბედებს, ის უკვე გარდაქმნიდა სიმღერებს საკუთარი, უნიკალური სტილით. კრებულიდან – The Bootleg Series Volume 18: Through the Open Window, 1956-1963 – უილენცი პირველ დისკს გამოყოფს, როგორც ამ ევოლუციის სიმბოლოს. „ფანტასტიკურია! როცა ყურადღებით უსმენ, ხვდები, რომ ეს ვუდი გათრი საერთოდ არ არის და თან არის კიდეც. დილანმა უბრალოდ თავის სიმღერად გადააქცია,” – ამბობს უილენცი. მისი შეფასებით, Ramblin’ Round გათრის მხოლოდ პატივს კი არ მიაგებს, არამედ ხელახლა წარმოაჩენს მას.
ბობ დილანის ისტორიკოსთან, შონ უილენცთან სრულ ინტერვიუს შეგიძლიათ მოუსმინოთ ბმულზე:
