შინეიდ ო’კონორის გარდაცვალების შემდეგ მომღერლის ფანები და მეგობრები მუსიკალური სამყაროდან გლოვას განაგრძობენ. ბევრს საუბრობენ მის ტალანტსა და აქტივიზმზე. თუმცა მორისი მათ მწვავედ უპირისპირდება. The Smiths-ის სოლისტმა განცხადება გამოაქვეყნა, სადაც დაგმო ყველა, ვინც გარდაცვლილ მომღერალს ახლა „ლეგენდად” ან „ხატად” მოიხსენიებს, თავის დროზე კი გამბედაობა არ ჰყოფნიდა, რომ მისთვის მხარი სიცოცხლეში დაეჭირა.
„მასზე უარი თქვა თავისმა ლეიბლმა მას შემდეგ, რაც 7 მილიონი ალბომი გაყიდა. კი, მას ჰქონდა ფსიქიკური პრობლემები, მაგრამ არასდროს გამხდარა უინტერესო. მას ცუდი არაფერი ჩაუდენია. ასეთ მომღერლებს კი არასდროს აქებენ, სანამ არ გარდაიცვლებიან – მაშინ, როცა უკვე პასუხს ვეღარ გასცემენ. თქვენ მას ახლა აქებთ მხოლოდ იმიტომ, რომ ძალიან გვიანია… ისეთი სულელური იარლიყებით, როგორებიცაა „ხატი” და „ლეგენდა.” თავის დროზე კი ერთი ადგილი არ გყოფნიდათ, რომ მისთვის მხარი დაგეჭირათ, როცა ცოცხალი იყო და სჭირდებოდით.”
მორისიმ პირდაპირ დაასახელა მედია და მუსიკალური პროდიუსერები, რომლებიც საჯაროდ დასცინოდნენ ო’კონორს და რომელთაც მისი თქმით, მომღერალს დანებებისკენ უბიძგეს.
„პრესა არტისტებს მავნებლებად ნათლავს იმის გამო, რაზეც მათ არ დასთანხმდნენ… და ისინი შინეიდს მოსაწყენს, მსუქანს და გიჟს ეძახდნენ… მაგრამ არა დღეს! მუსიკალური პროდიუსერები, რომლებიც ღიმილით ეუბნებოდნენ მას უარს აქტივიზმის გამო, დღეს რიგში დგანან, რომ მას „ფემინიზმის ხატი” დაუძახონ. 15-წუთიანი „სელებრითები” და ჯოჯოხეთის გობლინები კი ტვიტერში შეხტნენ, რომ თავიანთი ბოდიალი დაწერონ… მაშინ, როცა ეს თქვენ იყავით, ვინც შინეიდს არწმუნებდით, რომ დანებებულიყო… ”
მორისისთვის შინეიდ ო’კონორის გარდაცვალება მოულოდნელი არ ყოფილა.
„Რატომ უკვირს ვინმეს შინეიდ ო’კონორის გარდაცვალება? და ვინ იზრუნა, რომ ჯუდი გარლანდი, უიტნი ჰიუსტონი, ემი უაინჰაუსი, მერლინ მონრო, ბილი ჰოლიდეი გადაერჩინათ? სად წახვალ, როცა სიკვდილი საუკეთესო გამოსავალი ხდება? ეს მუსიკალური სიგიჟე შინეიდის ცხოვრებად ღირდა? არა, არ ღირდა. ის იყო გამოწვევა და მას ჰქონდა გამბედაობა, ესაუბრა მაშინ, როცა ყველა ჩუმად იყო. მას შეურაცხყოფდნენ მხოლოდ იმიტომ, რომ ნამდვილი იყო.”
წაიკითხეთ მორისის განცხადება
